Mijn ega Petra is een trotste Friezin, geboren en getogen op een boerderij bij Allingawier. Vanaf deze boerderij heb ik al rondfietsend dit boerenland leren kennen en waarderen. Wat typisch streekeigen is zijn de uilenborden die boerderijen opsieren.
Uileborden, of in het Fries Ûleboerden, zijn volgens het Friesch woordenboek: "het driekant bord aan elk uiteinden van den nok eener Friesche boerenschuur".
Oorspronkelijk was het een driekanten houten bord waarop een "makelaar" en twee zwanen geplaatst zijn, meestal met een rond gat er in. Vroeger beschermden deze borden de kwetsbare uiteinden van de rietgedekte daken.
Elke streek heeft zijn eigen variant en typisch voor de zuidwesthoek (Súdwesthoeke): in harpe foarmet in part fan de makelder.
Op de boerderij bij Allingawier was het uilenbord helemaal vergaan en zo ontstond de uitdaging om een nieuwe te maken.
Maar hoe maak je een uilenbord? Ik begon volkomen blanco.
Eerste stap in het proces was vanaf een ingescande ansichtkaart een 3d model op de computer maken.
Om een idee van verhouding te krijgen heb ik daarna van karton een platte versie uitgeknipt. Het begon mij te dagen dat een ûleboerd best groot is: meer dan manshoog.
Ook kwam ik erachter hoe slim een ûleboerd in elkaar zit, alle onderdelen zijn uit een vaste maat plank te maken - ook de zwanen.
Na de onderzoeksfase ging ik aan de slag en de huiskamer veranderde in een werkplaats. Eenmaal in elkaar heb ik het buiten afgemaakt want het ûleboerd was te groot om binnen recht op te staan.
Transport van Amsterdam West naar Friesland was hilarisch en we hadden veel schuine blikken onderweg. De Renault van tante Bertie zag er apart uit met een raket van volkskunst op het dak.

Op een snikhete dag in de zomer van 1999 is met vele handen het uilenbord geplaatst door Piet, Freerk en Hendrik Rozema.